1939 · Bassin, Biest, Markt, Korenmarkt, Beekstraat
1939 – Vastelaovendj met prins Pierre I Joosten
Auteur: John Scheepers
Prins Pierre I Joosten trok met ruiters en een lijfwacht naar het stadhuis. Vijfendertig nummers telde de grote optocht. Op dinsdagavond sloot Weert voor het eerst af met een taptoe op de Markt.
Prins Pierre I Joosten
- Adjudanten
- Theo van de Laar, Harrie Kneepkens en Lei Theunissen
Op carnavalszondag trekt tegen de middag harmonie St. Antonius met de Raad van Elf - in nieuwe zwart-witte mantels en bonte narrenmutsen op - naar de woning van Pierre (Joosten) d’n ieërste aan het Bassin. De erewacht en de lijfwacht hebben zich er al verzameld. Niet wat overdreven? Valt mee. Het blijkt namelijk te gaan om ruiterclub St. Martinus als erewacht (waarvan Pierre vol overgave lid is) en met lijfwacht worden zijn Adjudanten bedoeld.
Pierre, niet te flauw, trakteert op champagne waarna het hele gezelschap naar het stadhuis trekt. Op het bordes wordt in onvervalscht Weertsch en onder veel gejuich van honderden enthousiastelingen de proclamatie voorgelezen en spreekt Zijne Zotheid de onderdanen toe. Samen met de Raad van Elf wordt een rondrit door de straten van Weert op touw gezet en daarna wordt er een drukbezochte receptie bij Hotel De Engel gehouden.
De Bonte Avonden van 1939
Maar hoe zit het eigenlijk met de Bonte Avonden, toch onmiskenbaar een van de uithangborden van het Weerter carnaval? Weert moet het in 1939 zonder doen, want voor de Raad van Elf is de optocht prioriteit nummer één.
De voorbereidingen
De Raad van Elf is al vroeg in het jaar druk doende om van de komende carnaval iets groots te maken met weer eens een spraakmakende ‘echte’ optocht, die alle voorgaande in de schaduw moet stellen. Intussen worden de eerste mutaties duidelijk bij de Raad van Elf: Chr. Gijsen voert voortaan het secretariaat en er worden commissies ingesteld.
De optochtcommissie (met onder anderen Dorus Rooymans als lid), de commissie bals, commissie pers en propaganda (met bijna vanzelfsprekend Jo van der Velden in de gelederen) en de commissie Orde van de Rog (zeg maar financiën). Het begint dus steeds meer op een heuse organisatie te lijken. Er worden ook twee feestavonden aan het programma toegevoegd in de vorm van bals: het RogstèkersBoerenbal en het Grootprinselijk galabal.
In de krant staat zelfs een kledingvoorschrift voor eerstgenoemd bal: een blauwe kiel en pet (zeeje klak) voor de mannen en voor de dames nuisdook (een grote stola). Op het prinsenbal maakt dan Prins carnaval 1939 – wie o wie? - zijn joyeuse entrée. Op de laatste optochtvergadering blijkt nog maar eens hoe carnaval in Weert leeft: bijna alle verenigingen en actieve buurtschappen blijken aan de optocht mee te doen en ook veel losloopers - door ons nu aangeduid als eenlingen.
Intussen gaat de sponsoring, al dan niet via de Orde van de Rog, onverdroten verder, met name in de etalages van de Weerter middenstand waarvoor Dorus Rooymans (natuurlijk!) de pamfletten heeft ontworpen. Want, nogmaals, het moet groots worden met vastenavond in Weert! Er is heel veel aandacht voor de optocht.
Optocht · Vijfendertig nummers in de optocht
Een optocht met maar liefst 35 nummers trekt op carnavalszondag onder een stralend zonnetje vanaf de Biest door de binnenstad. Het pronkstuk – een ontwerp van Dorus Rooymans – is de wagen van de Prins met zijn gevolg. Maar ook Buurtschap Wilhelminasingel oogst veel lof voor de creatie van Den bonten dinsdagavondtrein (een toen immens populair radioprogramma) en Sneeuwwitje - van de Molenstraat - krijgt eveneens de handen op elkaar.
Het is een bont, vrolijk gezelschap van wagens, groepen en eenlingen in doldwaze uitmonsteringen. Op en top Weerter carnaval! Groot pluspunt is verder dat alles zich in goede harmonie en zonder wanordelijkheden afspeelt. Opnieuw wordt het etiket ‘de allerbeste optocht’ op deze uiting van Weerter cultuur geplakt. Bij de prijsuitreiking in Societeit Amicitia verschijnt onverwacht burgemeester mr. W. Kolkman.
Er heerst groot enthousiasme, zowel bij het publiek als bij de burgervader en er zijn toespraken over en weer. Daar blijft het echter niet bij. De eerste burger wordt door Vorst Zjang benoemd tot Opperste Groot-Hofmaarschalk van de Rog.
De eerste taptoe
De Prins en de zijnen bezoeken samen met de Raad van Elf onvermoeid nog enkele tapperijen en een heleboel carnavalisten vertrekken naar het Rogstèkersbal in de Apollozaal waar iedereen in carnavalstenue en in opperbeste stemming is. Dinsdagavond wordt voor de eerste keer een Taptoe georganiseerd met de Prins, de Raad van Elf en een ontzagwekkende menigte carnavalsgekken in allerlei gedaanten. Na een lange tocht belandt iedereen op de Markt.
Vorst Zjang bedankt de Prins voor zijn inzet en de Prins zelf spreekt nog een laatste dankwoord voor de goede samenwerking in zijn rijk. Om klokslag middernacht gaat vastenavond over in de vastentijd.
Na ruim 75 jaar kun je slechts met verbazing en onbegrip vaststellen dat nergens uit blijkt dat in die dagen de burger zich realiseert - of stopte men het vooralsnog weg? - dat deze uiting van puur volksvermaak de komende periode niet meer aan de orde zou zijn, omdat Adolf Hitler met zijn Nazistische dadendrang ook Nederland niet ongemoeid zou laten.
Gepubliceerd op 4 februari 1939
Bronnen bij dit verhaal
- John Scheepers, 150 Jaar Stadsvastelaovendj in Weert (2016).



